Inspiratie

Stilte
Sinds ik je kwijt ben word ik door stilte bespookt,
geluiden klapperen even hun kleine
vleugels, strijken dan vermoeid neer op
de vloed die geluidloos komt en gaat.
Of de mensen op straat
voorbijgaan in patronen van rimpels
en of het theater zucht en zucht
met een luide schorre zucht,
of de wind schudt met rafels van licht
over de dood-zwarte rivier,
of het laatste echoën van de nacht
de dageraad doet rillen:
ik voel de stilte wachten
om dat alles weer op te nemen
in haar weidse volledigheid, omhulling
van het geluid van de mensen.
D.H. Lawrence

"...
'Missen?'
'Missen. Je weet toch wel wat dat is?'
'Nee' zei de eekhoorn.
'Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.'
'Wat voel je dan?'
'Ja, daar gaat het nou om.'
'Dan zullen we elkaar missen.' zei de eekhoorn verdrietig.
'Nee,' zei de mier, 'want we kunnen elkaar ook vergeten.'
'Vergeten! Jou?!' riep de eekhoorn.
'Nou,' zei de mier, 'schreeuw maar niet zo hard.'
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
'Ik zal jou nooit vergeten.' zei hij zacht.
'Nou ja,' zei de mier. 'Dat moeten we nog maar afwachten.'
'Dag!'
en heel plotseling stapte hij de deur uit...
...De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.
'Mier', riep hij, 'ik mis je!'. zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen.
'Dat kan nu nog niet!' zei de mier. 'Ik ben nog niet eens weg!'
'Maar toch is het zo!' riep de eekhoorn.
uit 'Misschien wisten zij alles' (2003) van Toon Tellegen